Interview met Bas Dijkstra van Kaaiman Reizen: avontuurlijke groepsreizen voor jongvolwassenen

Op singlereizen-groepsreizen.nl brengen we in kaart wat de wereld van single- en groepsreizen te bieden heeft. In deze interviewreeks spreek ik de ondernemers achter organisaties die gespecialiseerd zijn in singlereizen, groepsreizen en/of eenoudervakanties. Wat drijft hen, hoe geven zij vorm aan hun reisconcepten en welke visie hebben zij op reizen waarbij samen beleven centraal staat? 

In dit tweede interview maken we kennis met Bas Dijkstra van Kaaiman Reizen, een organisatie die avontuurlijke groepsreizen voor de leeftijdscategorie 20-36 jaar organiseert.

Bedankt Bas dat je de moeite wilt nemen enkele vragen te beantwoorden voor Singlereizen-Groepsreizen.nl. Zou je in een paar zinnen kunnen beschrijven wat voor soort reizen jullie aanbieden en voor welke doelgroep Kaaiman Reizen precies bedoeld is?

Kaaiman Reizen organiseert avontuurlijke groepsreizen voor jongvolwassenen die meer willen dan een vakantie met een cocktail aan het zwembad. Onze reizen draaien om actief buiten zijn, jezelf uitdagen en nieuwe mensen ontmoeten. Denk aan hiken door de bergen, wildkamperen, kanoën, huttentochten en avonden rond het kampvuur.

De meeste van onze reizigers boeken alleen, maar komen juist voor het groepsgevoel. Niet omdat ze per se single zijn, maar omdat ze avontuur willen delen met gelijkgestemden. Wij geloven dat de mooiste reizen beginnen op het moment dat je iets doet wat je eigenlijk nét een beetje spannend vindt.

Hoe ben je op het idee gekomen om te starten met een reisorganisatie die zich zo specifiek richt op avontuurlijke jongvolwassenen?

Eigenlijk is Kaaiman ontstaan uit frustratie. Ik werkte jarenlang in de reisbranche en zag dat veel groepsreizen óf heel comfortabel waren, óf vooral draaiden om feesten. Terwijl ik juist merkte dat veel jongvolwassenen op zoek zijn naar iets dat meer betekenis heeft: samen een berg beklimmen, moe maar voldaan bij een kampvuur zitten of ontdekken dat je veel meer kunt dan je vooraf dacht.

We proberen jongvolwassenen tegenwoordig misschien iets te veel te ontzorgen. Alles moet makkelijk, comfortabel en voorspelbaar zijn. Juist een beetje afzien, een flinke wandeling in de regen of een nacht in een tent levert vaak de mooiste herinneringen op. Dat is precies waarom Kaaiman bestaat: om mensen zichzelf te laten uitdagen, zonder dat het een survivaltocht wordt.

De naam ‘Kaaiman Reizen’, hoe is die ontstaan, en wat zegt deze naam volgens jou over jullie reisfilosofie?

De naam Kaaiman is eigenlijk heel spontaan ontstaan. Tijdens een reis door Zuid-Amerika werkte ik onderweg aan het idee voor mijn eigen reisorganisatie. Op een avond zat ik met een lokale gids in een boot op de Amazone, toen hij ineens een kaaiman uit het water ving. Dat was zo’n bijzonder moment dat de naam is blijven hangen.

Pas later besefte ik hoe goed die naam eigenlijk bij onze reizen past. De mooiste reiservaringen zijn voor mij de momenten die je niet kunt plannen en die je het liefst direct met anderen deelt. Dat is precies wat we met Kaaiman proberen te creëren: avonturen die je uitdagen en mensen die als onbekenden vertrekken, maar vaak als vrienden thuiskomen.

Jullie omschrijven jezelf als ‘een vreemde eend in de bijt’ binnen de reisbranche. Kun je uitleggen op welke momenten jullie dit het meest merken in de praktijk?

Dat merken we eigenlijk elke dag. Veel reisorganisaties verkopen vooral een bestemming. Wij verkopen een ervaring. Natuurlijk laten we mooie bergen en blauwe meren zien, maar uiteindelijk boeken mensen niet omdat een berg mooi is. Ze boeken omdat ze willen ontdekken waartoe ze zelf in staat zijn.

De reisbranche is wat mij betreft soms te veel bezig met comfort. Nog een zwembad, nog een sterrenhotel of nog een buffet. Terwijl de mooiste verhalen juist ontstaan als niet alles volgens plan gaat. Een wandeling die zwaarder blijkt dan verwacht, koken op een gasbrander of een avond rond een kampvuur zonder bereik. Dat zijn de momenten waar mensen het jaren later nog over hebben.

Misschien is ons grootste verschil wel dat wij een groep belangrijker vinden dan een strak programma. We bereiden onze reizen tot in detail voor, zodat er onderweg juist ruimte ontstaat voor spontane momenten. Soms blijf je een uur langer bij een bergmeer hangen omdat niemand weg wil. Soms schuift de planning op omdat een kampvuurgesprek belangrijker is. Dat is voor ons geen fout in de planning, maar juist een geslaagde reis.

Wij zijn er dan ook niet op uit om iedereen aan te spreken. Liever hebben we een kleinere groep reizigers die écht bij ons past, dan een groter publiek dat vooral op zoek is naar gemak.

Kaaiman is gebouwd op drie kernwaarden: Reis avontuurlijk, Verleg je grenzen en Doe het samen. Welke van deze drie zie jij het sterkst terug tijdens een gemiddelde reis, en kun je daar een concreet voorbeeld van geven?

Ze hangen eigenlijk allemaal met elkaar samen. Een avontuurlijke reis zorgt ervoor dat je nét een stap verder gaat. En juist doordat je dat samen doet, ontstaat er iets bijzonders. Als ik er eentje moet kiezen, is het daarom toch ‘Doe het samen’.

Eigenlijk begint dat al voordat de reis überhaupt is begonnen. Alleen boeken is voor veel mensen spannend. Met een groep onbekenden op pad gaan misschien nog wel spannender. Maar juist doordat iedereen met hetzelfde gevoel instapt, ontstaat er al snel een bijzondere dynamiek.

Ik zie dat iedere reis weer gebeuren. Aan het begin van de week kent niemand elkaar en blijft iedereen nog een beetje op zichzelf. Een paar dagen later staat diezelfde groep elkaar aan te moedigen tijdens een pittige klim, delen ze eten als iemand iets is vergeten of duiken ze met z’n allen een ijskoud bergmeer in terwijl niemand daar een uur eerder nog zin in had.

Dat is voor mij de kracht van groepsreizen. De bestemming vergeet je misschien ooit nog, maar de mensen met wie je een avontuur hebt beleefd vergeet je bijna nooit.

Een gemiddelde dag tijdens een Kaaimanreis is behoorlijk actief. Hoe ziet zo’n dag er uit qua ritme, activiteiten, maaltijden, vervoer en overnachtingen?

Een gemiddelde dag begint meestal met een gezamenlijk ontbijt, waarna we meteen op pad gaan. Iedereen weet dan al wat de planning is, omdat we die de avond ervoor samen hebben doorgenomen. Dat geeft rust. We bereiden onze reizen tot in detail voor, zodat er onderweg juist ruimte ontstaat voor spontane momenten.

Overdag zijn we vooral buiten. De ene dag wandelen we naar een bergtop, de andere dag stappen we in een kano, maken we een huttentocht of gaan we klimmen. Onderweg lunchen we vaak gewoon in de natuur. We reizen zoveel mogelijk op een manier die bij het avontuur past: soms met de trein, soms met een minibus en soms gewoon te voet.

Het mooiste is dat je onderweg nooit precies weet welke momenten je uiteindelijk bijblijven. Soms neemt een lokale gids je mee naar een plek die niet in het programma stond. Soms blijkt een uitzicht zo indrukwekkend dat niemand haast heeft om verder te lopen. Of iemand besluit spontaan een duik te nemen onder een waterval, waarna de rest van de groep volgt terwijl andere reizigers alleen maar staan te kijken. Dat zijn geen afwijkingen van het programma, maar juist de momenten waar we bewust ruimte voor maken.

Aan het einde van de dag begint misschien wel mijn favoriete onderdeel. Samen koken, een spelletje spelen, het dorp in of uren napraten bij een kampvuur. En daarna bespreken we de plannen voor de volgende dag. Zo begint iedereen de volgende ochtend met een duidelijk plan, terwijl er altijd ruimte blijft voor avontuur.

Jullie reizen staan bekend om de vele actieve onderdelen. Is er een activiteit waarvan je vooraf dacht ‘dat wordt spannend om te introduceren’, maar die uiteindelijk een publieksfavoriet werd?

Zonder twijfel de Via Ferrata. Toen ik die voor het eerst deed, wist ik meteen: hier moeten we iets mee. Veel mensen denken bij een Via Ferrata dat het alleen voor ervaren klimmers is, terwijl het juist een ontzettend toegankelijke manier is om kennis te maken met het verticale berglandschap. Je bent continu gezekerd, maar het voelt wél als een echt avontuur.

Sterker nog, we waren er zó enthousiast over dat we uiteindelijk een complete reis rondom Via Ferrata’s hebben ontwikkeld. Dat was best een spannende keuze. Je bouwt een hele reis rondom één type activiteit en hoopt dat mensen daar net zo enthousiast over worden als jijzelf.

Gelukkig bleek dat het geval. Juist omdat geen enkele Via Ferrata hetzelfde is. De ene loopt langs een waterval, de andere over een messcherpe bergkam of door een smalle kloof. Elke route voelt weer anders. En misschien nog wel het mooiste: bijna iedereen stapt met gezonde spanning de eerste Via Ferrata op en eindigt de week met veel meer zelfvertrouwen dan waarmee hij of zij begon.

De groepsgrootte is maximaal 14 personen. Hoe merk je dat deze kleine schaal het groepsgevoel beïnvloedt, zeker bij jongvolwassenen die vaak alleen boeken?

Die groepsgrootte is een heel bewuste keuze. Natuurlijk zou het financieel aantrekkelijker zijn om met grotere groepen te reizen, maar ik geloof niet dat de ervaring daar beter van wordt.

Met maximaal veertien deelnemers kent iedereen elkaar na een paar dagen echt. Je eet samen, kookt samen, helpt elkaar tijdens een hike en hebt aan het einde van de avond niet drie losse groepjes, maar één groep. Juist dat maakt het voor mensen die alleen boeken veel makkelijker om aansluiting te vinden.

Veel mensen onderschatten hoe spannend het is om alleen op groepsreis te gaan. Daarom doen we er alles aan om vanaf dag één een veilige en ontspannen sfeer te creëren. Als mensen zich op hun gemak voelen, durven ze sneller buiten het vertrouwde stappen. En dat is uiteindelijk waar onze reizen om draaien.

Veertien deelnemers is voor ons dan ook geen toeval, maar een bewuste keuze. We zouden best groter kunnen, maar dan leveren we in op precies datgene waarvoor mensen bij Kaaiman Reizen boeken: het gevoel dat je écht onderdeel bent van de groep.

Veel reizigers blijven na afloop contact houden met hun groep en sommigen reizen zelfs opnieuw samen. Wat denk je dat de ‘magische factor’ is die dat veroorzaakt?

Ik denk dat het komt doordat iedereen op een bepaalde manier hetzelfde doormaakt. Vrijwel al onze reizigers boeken alleen. Dat is spannend. Je stapt een groep binnen waarin je niemand kent. Vervolgens slaap je samen in een tent of berghut, loop je uren door de bergen, kook je samen en maak je dingen mee die je thuis niet snel beleeft.

Mensen leren elkaar veel sneller kennen als ze samen worden uitgedaagd. Niet tijdens een avondje op een terras, maar wanneer je elkaar helpt tijdens een pittige klim, samen doorweekt aankomt na een regenbui of elkaar aanmoedigt om tóch die Via Ferrata of die ijskoude duik onder een waterval te doen.

Juist omdat iedereen met hetzelfde gevoel aan de reis begint, ontstaat er weinig ruimte voor maskers. Dat maakt de gesprekken vaak verrassend open en eerlijk. Ik denk dat dát de magische factor is. Je leert elkaar niet kennen op basis van wat iemand doet of heeft, maar op basis van wat je samen beleeft. Misschien is dat ook wel de reden dat veel reizigers na afloop opnieuw samen op reis gaan of elkaar thuis blijven opzoeken.

Jullie reisleiders leven precies hetzelfde leven als de groep; dezelfde tent, dezelfde activiteiten, dezelfde ritmes. Hoe zorgt dat volgens jou voor een hechtere groep dan bij andere organisaties?

Dat begint eigenlijk al bij de selectie van onze reisleiders. We zoeken geen mensen die ieder jaar twintig keer dezelfde reis begeleiden. We zoeken ervaren reizigers en outdoorliefhebbers die zelf nog steeds enthousiast worden van een nieuw avontuur. Voor de lokale verhalen, cultuur en verborgen plekken werken we juist samen met gidsen die de omgeving als geen ander kennen.

Juist daardoor kunnen onze reisleiders ieder seizoen andere reizen begeleiden. Ze ontdekken zelf ook weer een nieuwe bestemming en kijken net zo uit naar de reis als de deelnemers. Dat enthousiasme is oprecht en werkt ontzettend aanstekelijk. Zo voorkomen we dat een reis een kunstje wordt dat iemand voor de twintigste keer op de automatische piloot uitvoert.

Daarnaast kiezen we er bewust voor dat onze reisleiders onderdeel zijn van de groep. Ze slapen in dezelfde tenten of berghutten, doen dezelfde activiteiten en eten gewoon mee. Natuurlijk dragen ze de verantwoordelijkheid voor de reis, maar ze beleven het avontuur net zo goed zelf.

Ik denk dat juist die combinatie het verschil maakt. Een reisleider die zelf geniet van de reis, krijgt de groep veel makkelijker mee. En omdat hij of zij niet vóór de groep staat, maar er middenin, ontstaat er veel sneller een hechte groep. Uiteindelijk voelt een Kaaiman-reis daardoor veel minder als een georganiseerd programma en veel meer als een avontuur dat je samen beleeft.

Kaaiman staat dus bekend om avontuurlijke reizen waarin iedereen soms buiten zijn comfortzone komt. Kun je een voorbeeld noemen van een moment waarop een groep elkaar écht over een mentale of fysieke grens heen hielp?

Ik herinner me een deelnemer tijdens een bergwandeling die op een gegeven moment zei: “Ik kan echt niet meer.” Niet omdat de route technisch zo moeilijk was, maar omdat hij mentaal en fysiek helemaal door zijn energie heen zat.

Zonder dat iemand er iets over afsprak, gebeurde er iets bijzonders. Zijn rugzak werd overgenomen en wisselde de rest van de klim steeds van schouders. De één droeg hem een paar honderd meter, daarna nam iemand anders hem weer over. Niemand vond dat vreemd. Dat was op dat moment gewoon wat de groep deed.

Uiteindelijk bereikte hij zelf de top. Niet omdat anderen de klim voor hem deden, maar omdat ze hem hielpen op het moment dat hij dat nodig had. Ik denk nog vaak aan dat moment terug. Niet vanwege de berg, maar omdat het precies laat zien waar Kaaiman Reizen voor mij om draait.

Jullie hebben een eigen intensiteitsschaal die heel duidelijk is. Waarom vonden jullie het belangrijk om dit zo transparant te maken, en welke misverstanden bij reizigers voorkom je hiermee?

Eigenlijk vonden we het vreemd dat bijna iedere reisorganisatie zegt dat een reis ‘gemiddeld’ of ‘actief’ is. Dat zegt in de praktijk heel weinig. Voor de één is een wandeling van tien kilometer een ontspannen dag, terwijl een ander zich afvraagt waar hij aan begonnen is.

Wij vinden dat je als reiziger precies moet weten waar je aan toe bent. Daarom hebben we onze eigen intensiteitsschaal ontwikkeld. We kijken niet alleen naar de fysieke inspanning, maar ook naar de mentale uitdaging, de technische moeilijkheid, hoeveel je zelf moet dragen, hoeveel comfort je onderweg hebt en hoeveel zelfstandigheid er wordt verwacht. Al die factoren bepalen samen hoe intens een reis écht is.

Eerlijk zijn is uiteindelijk de beste vorm van marketing. Natuurlijk haken sommige mensen daardoor af, maar dat is juist de bedoeling. Liever iemand die vooraf ontdekt dat een reis niet bij hem of haar past, dan iemand die halverwege teleurgesteld is omdat de verwachtingen niet kloppen.

Uiteindelijk levert dat alleen maar winnaars op. De reiziger boekt een reis die écht bij hem of haar past, de groep zit beter op één niveau en de ervaring wordt voor iedereen mooier.

Sommige reizigers zijn bang dat ze ‘niet fit genoeg’ zijn voor jullie reizen. Hoe gaan jullie met die zorgen om?

Die vraag krijgen we bijna dagelijks. En eerlijk gezegd vind ik dat een goed teken. Het laat zien dat mensen de uitdaging serieus nemen.

Mijn eerste vraag is eigenlijk nooit: “Hoe fit ben je?” Ik vraag liever: “Ben je bereid om jezelf uit te dagen?” Je hoeft echt geen topsporter te zijn om met ons mee te gaan. We hebben juist veel deelnemers die vooraf twijfelen of ze het wel kunnen. Maar als je bereid bent om te trainen en een stapje verder te gaan, kom je vaak veel verder dan je zelf denkt.

Tegelijkertijd zijn we ook eerlijk als we denken dat een reis nog niet de juiste keuze is. Dan adviseren we liever een reis die beter aansluit of zeggen we: train eerst nog een paar maanden en ga daarna. Dat klinkt misschien minder commercieel, maar uiteindelijk wil je dat iemand met een goed gevoel thuiskomt.

Een avontuurlijke reis mág spannend zijn. Sterker nog, dat hoort erbij. Maar het verschil tussen gezonde spanning en onverantwoord risico moet altijd duidelijk zijn. Daarom zijn we liever eerlijk vooraf dan dat we onderweg voor verrassingen komen te staan.

Als je geïnteresseerde reizigers slechts één van jullie reizen zou moeten aanbevelen om de typische Kaaiman-stijl te ervaren, welke zou dat dan zijn en waarom?

Dat vind ik misschien wel de lastigste vraag van allemaal. Als een reis niet aan onze standaard voldoet, bieden we hem simpelweg niet aan. In die zin is er niet één reis die méér Kaaiman is dan de rest.

Toch zien we dat veel reizigers beginnen in de Balkan of Italië. Die bestemmingen vormen voor veel mensen de perfecte eerste kennismaking met avontuurlijke groepsreizen. Ze combineren indrukwekkende natuur, actieve dagen en genoeg uitdaging om trots op jezelf te zijn, zonder dat je meteen het uiterste van jezelf hoeft te vragen.

Misschien is dat ook wel het mooiste compliment dat we kunnen krijgen. Veel deelnemers boeken na hun eerste reis opnieuw bij Kaaiman, maar kiezen dan bewust voor een nóg avontuurlijkere bestemming. Blijkbaar hebben ze ontdekt dat er meer in ze zit dan ze vooraf hadden gedacht.

Kun je iets vertellen over de verre reis Peru Backpackers? Welke momenten tijdens deze reis zorgen er volgens jou voor dat reizigers echt het gevoel hebben dat ze zichzelf overtreffen?

Peru is wat mij betreft een reis die je stap voor stap laat groeien. Natuurlijk denken veel mensen meteen aan Machu Picchu of de meerdaagse trektocht door de Andes. Dat zijn indrukwekkende momenten. Maar de grootste overwinningen zitten vaak in alles wat daaraan voorafgaat.

Je daalt dieper de Colca Canyon in dan de meeste toeristen en wordt beloond met verborgen warmwaterbronnen waar bijna niemand meer is. Je bereikt na een pittige klim de Salkantay Pass op ruim 4.600 meter hoogte en kijkt uit over besneeuwde bergtoppen. Of je stapt nog voor zonsopkomst in een bootje op de Amazone, vaart in het donker de rivier op en ziet de eerste zonnestralen honderden kleurrijke ara’s naar een kleiwand lokken. Dat zijn momenten die je niet zomaar krijgt. Daar moet je iets voor doen.

Eigenlijk is dat precies waar Kaaiman Reizen voor staat. De mooiste ervaringen moet je verdienen. Juist doordat je bereid bent om iets eerder op te staan, iets verder te lopen of jezelf nét iets meer uit te dagen, worden de beloningen ook groter.

En misschien is dat wel wat reizigers uiteindelijk mee naar huis nemen. Niet alleen de foto’s van Peru, maar het besef dat de mooiste dingen in het leven vaak net buiten je comfortzone liggen.

Wat maakt de reis Slovenië Hyper Actief zo uniek binnen jullie Europese aanbod? De beklimming van de Triglav klinkt behoorlijk intens; waarom is deze reis volgens jou zo geschikt voor reizigers die hun fysieke grenzen willen opzoeken?

Slovenië is voor mij de reis waar je ontdekt hoe ver je kunt komen als je niet opgeeft. De beklimming van de Triglav is daar het perfecte voorbeeld van. Het is geen berg die je even tussendoor beklimt. Je moet ervoor trainen, doorzetten en soms letterlijk nog een stap zetten terwijl je benen eigenlijk zeggen dat het genoeg is geweest.

Juist daarom is het moment waarop je op de top staat zo bijzonder. Je kijkt niet alleen uit over de Julische Alpen, maar ook terug op alles wat je ervoor hebt moeten doen. Dat gevoel kun je niet kopen of plannen. Dat moet je verdienen.

En dat geldt eigenlijk voor de hele reis. Je bent actief van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, zoekt regelmatig je fysieke grenzen op en ontdekt dat je vaak veel meer kunt dan je vooraf dacht. Niet omdat je wordt opgejaagd, maar omdat de groep je motiveert om nét dat extra stapje te zetten.

Juist dat levert de mooiste herinneringen op. Niet omdat het makkelijk was, maar juist omdat je er moeite voor hebt moeten doen. De voldoening op de top van de Triglav duurt misschien een paar minuten, maar het zelfvertrouwen dat je onderweg opbouwt neem je nog jarenlang mee naar huis.

Jullie bieden ook compacte minivakanties aan. Waarom is de Ardennen Minivakantie van vier dagen volgens jou een perfecte kennismaking met jullie typische Kaaiman-stijl van reizen?

Ik denk dat onze minivakanties in de Ardennen en Luxemburg laten zien dat je niet naar de andere kant van de wereld hoeft om een avontuur te beleven. Binnen een paar uur sta je in een totaal andere omgeving, waar je samen met een groep actief op pad bent en veel meer meemaakt dan tijdens een gewone vakantie.

In vier dagen proef je eigenlijk alles waar Kaaiman voor staat. Je trekt eropuit, zoekt af en toe bewust de uitdaging op, zit ’s avonds met de groep bij het kampvuur en merkt hoe snel vreemden bekenden worden. Het avontuur zit niet alleen in de activiteiten, maar vooral in alles wat daar tussendoor gebeurt.

Juist daarom zijn deze minivakanties voor veel mensen een ideale eerste kennismaking met Kaaiman. Je hoeft er geen grote reis of weken vakantie voor uit te trekken, maar je ervaart wél hoe het voelt om samen met een groep iets bijzonders mee te maken. Dat onze Luxemburg Minivakantie inmiddels de populairste minivakantie is, laat volgens mij zien dat je voor een onvergetelijk avontuur niet ver hoeft te reizen.

Jullie communiceren opvallend eerlijk over duurzaamheid, inclusief de uitspraak ‘duurzaam reizen bestaat niet’. Hoe reageren reizigers op die eerlijkheid, en welke keuzes binnen jullie organisatie hebben hierin de grootste impact?

Ik geloof niet in de term ‘duurzaam reizen’. Zodra je in een auto, trein of vliegtuig stapt, maak je impact op de wereld. Dat kun je niet wegpoetsen met een groen label of een paar bomen planten. Daarom zeggen wij liever eerlijk dat duurzaam reizen niet bestaat.

Dat betekent niet dat we er niets aan doen. Integendeel. Juist omdat we erkennen dat reizen impact heeft, vinden we dat we de verantwoordelijkheid hebben om die impact zo klein mogelijk te maken. We kiezen bewust voor bestemmingen die zoveel mogelijk per trein bereikbaar zijn, stimuleren reizigers om langer op één plek te blijven in plaats van steeds verder te vliegen en werken zoveel mogelijk samen met lokale ondernemers en gidsen. Ook moedigen we reizigers aan om hun eigen drinkfles mee te nemen, afval mee terug te nemen uit de natuur en respectvol om te gaan met de plekken die we bezoeken.

Ik merk dat reizigers die eerlijkheid juist waarderen. Ze prikken tegenwoordig snel door mooie marketingverhalen heen. Niemand verwacht dat reizen geen impact heeft. Wel verwachten ze dat je daar eerlijk over bent en bewuste keuzes maakt. En volgens mij begint echte duurzaamheid precies daar: niet bij doen alsof je geen impact maakt, maar bij de verantwoordelijkheid nemen voor de impact die je wel maakt.

Kaaiman werkt veel samen met kleine lokale partners. Heb je een voorbeeld van een bijzondere samenwerking waar je persoonlijk trots op bent?

Er zijn veel lokale partners waar ik trots op ben, maar als ik er één moet noemen, dan is dat zonder twijfel Gerson uit de Peruaanse Amazone.

Elf jaar geleden reisde ik door Zuid-Amerika terwijl ik de eerste ideeën voor Kaaiman aan het uitwerken was. Gerson was toen mijn gids. Tijdens een boottocht ving hij een kaaiman, zodat ik dat prachtige dier van heel dichtbij kon bewonderen. Dat moment maakte zoveel indruk dat ik later besloot mijn reisorganisatie Kaaiman te noemen.

Elf jaar later werken we nog steeds samen. Inmiddels laat Gerson niet alleen míj de Amazone zien, maar ook onze reizigers. Dat vind ik bijzonder. Niet omdat het een zakelijke samenwerking is, maar omdat het laat zien hoe waardevol persoonlijke relaties zijn.

Dat is precies hoe wij met lokale partners omgaan. We zoeken geen leverancier voor één seizoen, maar mensen met wie we jarenlang kunnen bouwen. Uiteindelijk zijn zij net zo goed onderdeel van de Kaaiman-familie als onze reisleiders en reizigers.

Waar wil je met Kaaiman Reizen staan over ongeveer vijf jaar? Zijn er bestemmingen of nieuwe concepten die je graag nog wil toevoegen?

Natuurlijk blijven we ons reisaanbod vernieuwen. Over vijf jaar hoop ik dat Kaaiman de naam is waar jongvolwassenen als eerste aan denken als ze op zoek zijn naar een avontuurlijke groepsreis. Niet omdat we de grootste zijn, maar omdat mensen weten waar we voor staan. Dat als je met Kaaiman reist, je altijd wordt uitgedaagd, gelijkgestemden ontmoet en thuiskomt met verhalen waar je nog jaren over praat.

Ik hoop ook dat we een reisaanbod hebben gebouwd waarin mensen kunnen blijven groeien. Dat iemand begint met een minivakantie in Luxemburg of de Ardennen, daarna de Balkan, Slovenië of Italië ontdekt, vervolgens kiest voor Peru en uiteindelijk kiest voor een expeditie in Noorwegen. Niet omdat de ene bestemming belangrijker is dan de andere, maar omdat je als mens steeds een stap verder bent gekomen.

Als we over vijf jaar kunnen zeggen dat we duizenden jongvolwassenen hebben geholpen om nét iets avontuurlijker, zelfverzekerder en nieuwsgieriger naar de wereld te worden, dan ben ik trots. Dat is uiteindelijk veel belangrijker dan het aantal bestemmingen dat we aanbieden.

Veel mensen denken bij een groepsreis vooral aan een leuke vakantie. Jij lijkt er meer in te zien. Wat hoop je eigenlijk dat iemand mee naar huis neemt na een Kaaiman-reis?

Ik hoop natuurlijk dat mensen thuiskomen met mooie foto’s en verhalen. Maar eerlijk gezegd is dat voor mij bijzaak. Het mooiste vind ik als iemand ontdekt dat hij meer kan dan hij vooraf dacht. Dat iemand na een pittige bergwandeling denkt: als ik dit kan, waar twijfel ik thuis dan eigenlijk nog over? Of dat iemand vrienden voor het leven heeft gemaakt. Een reis duurt misschien een week of twee, misschien drie, maar het effect ervan kan nog jarenlang voelbaar zijn. Dat is uiteindelijk waarom ik Kaaiman ben begonnen.

Welke misvatting over avontuurlijke groepsreizen hoor je het vaakst?

Veel mensen denken dat je heel sportief moet zijn of dat zo’n reis alleen voor echte buitensporters is. Terwijl wij juist zien dat de grootste groei vaak zit bij mensen die vooraf twijfelen. Niet omdat ze de sterkste zijn, maar omdat ze bereid zijn zichzelf uit te dagen. Vaak zijn het juist die deelnemers die achteraf het meest trots op zichzelf zijn.

Ben je zelf eigenlijk een fanatieke reiziger? Wat is jouw meest memorabele reiservaring, en waarom juist die?

Ja, absoluut. Eigenlijk is Kaaiman ontstaan vanuit de manier waarop ik zelf het liefst reis.

Als ik één reis moet kiezen, dan blijft de overlandreis van Lima in Peru naar Ushuaia in Patagonië me het meest bij. In ongeveer vier maanden legde ik zo’n 8.000 kilometer af met lokale bussen, wandelend en liftend. Juist omdat je langzaam reist, zie je een land echt veranderen. Je ontmoet mensen die je anders nooit was tegengekomen en komt op plekken waar geen georganiseerde rondreis je brengt. Dat gevoel van vrijheid vergeet ik nooit meer.

Maar ook Nieuw-Zeeland heeft een bijzondere plek. Daar kocht ik een oud camperbusje en trok ik maandenlang door het land. Iedere dag kon ik zelf bepalen waar ik naartoe ging, wakker worden aan een meer of midden tussen de bergen en spontaan besluiten nog een dag langer te blijven.

Als ik terugkijk, besef ik dat juist die reizen de basis hebben gelegd voor Kaaiman. Niet omdat we onze reizigers laten liften of maanden op pad sturen, maar omdat ik mensen hetzelfde gevoel gun. Dat gevoel dat je ’s avonds in je slaapzak ligt en denkt: vandaag heb ik iets meegemaakt wat ik thuis nooit had beleefd. Volgens mij zijn dat uiteindelijk de reizen die je je een leven lang blijft herinneren.

Hoe zie je de toekomst van avontuurlijke groepsreizen voor jongvolwassenen? Denk je dat de vraag naar intensieve en actieve reizen verder zal groeien?

Ja, daar ben ik van overtuigd. Volgens mij staan we pas aan het begin van die ontwikkeling.

Jongvolwassenen groeien op in een wereld waarin bijna alles direct beschikbaar is. We kunnen alles bestellen, alles opzoeken en alles delen. Juist daardoor ontstaat volgens mij een groeiende behoefte aan ervaringen die echt voelen. Even geen scherm, geen haast en geen perfect plaatje voor social media, maar een avontuur waarbij je vies wordt, moe bent en ’s avonds met een goed verhaal bij het kampvuur zit.

Mensen kiezen ook steeds bewuster waar ze hun vrije tijd aan besteden. Een vakantie is niet meer alleen bedoeld om uit te rusten, maar ook om iets mee naar huis te nemen. Nieuwe vriendschappen, meer zelfvertrouwen of het besef dat je meer kunt dan je vooraf dacht.

Daarom geloof ik dat avontuurlijke groepsreizen verder zullen groeien. Niet omdat ze extremer worden, maar omdat steeds meer mensen op zoek zijn naar echte ervaringen en oprechte verbinding. En ik denk dat juist daar de toekomst van reizen ligt.

Heb je een suggestie voor welke reis-ondernemer ik een volgende keer kan vragen voor deze rubriek?

Ik zou Rutger van Rudi Rides willen nomineren. We zitten allebei in een andere hoek van de reiswereld, maar ik heb veel respect voor ondernemers die niet proberen iedereen aan te spreken en juist heel bewust kiezen voor een eigen visie. Volgens mij heeft Rutger dat met Rudi Rides knap neergezet. Hij gebruikt de racefiets niet alleen als sport, maar vooral als middel om mensen samen mooie ervaringen te laten beleven. Juist dat soort ondernemersverhalen vind ik zelf ook inspirerend om te lezen.

Meer informatie over Kaaiman Reizen

Bedankt Bas! Wil je meer lezen over de reizen van Kaaiman? Bezoek dan hun website kaaimanreizen.nl voor alle mogelijkheden. En hier kun je meer lezen over haar reisorganisatie. Of lees meer over groepsreizen, en hier vind je alle andere groepsreis-bestemmingen die op deze website te vinden zijn. Een overzicht van reisorganisaties vind je op deze pagina.